"Je boek is mij tot troost"

Boekenrecensent Evelien de Nooijer schreef op mijn Facebook-pagina:

"Ik heb wel eens heel erg zitten zeuren dat christenen niet kunnen schrijven. Tot in het RD en de Trouw aan toe. Maar jij hebt laten zien dat ik ongelijk heb. Daarom ben ik ook zo blij met jou. Er is echt heel weinig goede literatuur met een christelijke inhoud. Op een gegeven moment ga je gewoon een beetje twijfelen aan de inhoud van het (Nederlandse) christendom. Als het blijkbaar niet meer inspireert leeft het dan nog wel echt. Want goede kunst heeft altijd met echtheid te maken, denk ik. Iedere lezer heeft in de gaten of je echt bent of alleen maar een boodschap zit door te geven omdat dat nu eenmaal van je verwacht wordt door je omgeving of de uitgever ofzo. Toch? 

Je zult het niet geloven, maar nadat ik je boek had gelezen is totaal onverwachts mijn vader overleden aan hartfalen. We hebben hem zaterdag begraven. Op een gegeven moment wordt dan de kist dicht gedaan en schroeven de familieleden de kist dicht. Ik dacht steeds aan de titel van jouw boek. Ik dacht steeds: hij gaat naar een hemel zonder schroeven. Jij hebt wel wat 'nieuws' gezegd. Daar gaat het om in kunst, denk ik dan. Anders en nieuw naar de dingen kijken. Iets onder woorden brengen dat nog nooit op die manier onder woorden is gebracht. Je boek is deze dagen bij mij als een geweldige troost. Ook in hoe ik nu naar mijn moeder kijk. Dankjewel." 

Haar recensie lees je op:

https://over-boeken.blogspot.nl/search?q=van+meijeren


 

Elkaar in de ziel kijken

Wie ben je, met je bijzondere begaafdheid, je anders-zijn, je isolement? Hoe verhoud je je tot de wereld? Kolja, de nieuwe roman van Arthur Japin, heeft het weer allemaal.

Lees meer

Mijn opoefiets

Als puber verruilde ik mijn versnellingenfiets voor een aftandse opoefiets. Door weer en wind fietste ik op dat barrel naar school. Mijn oma was er blij mee. Als ze bij ons was, fietste ze op mijn fiets naar de Wibra (want in het westen had je die niet, volgens haar).

Vandaag, 9 november 2017, is het zeventien jaar geleden dat ik werd aangereden. Nu is dat helemaal niet zo bijzonder, maar dit jaar is het 17/17 (zeventien jaar ervoor, zeventien jaar erna). Merkwaardig, de menselijke geest. Dat zoiets gevierd moet worden. Dat ik een borrel moet drinken. Dat ik vandaag een ode moet schrijven aan mijn opoefiets.

Lees meer

Mijn 2e boek is uit!

Bestel hem via de webshop van Boekenwereld.nl.

Ga naar de webshop

Marieke

Blijf op de hoogte via:


Ontwerp en realisatie door Identiteit & Media.
Fotografie Marieke door Jonneke Oskam
Alle rechten voorbehouden.