Op reis met wandelende man

Toen ik achttien was, verbleef ik samen met een vriendin een week in Parijs. ’s Nachts deelden we een slaapkamer met Chinezen in een schimmig jeugdhostel (wat een ervaring als je net geslaagd bent voor de middelbare school), overdag waren we zo lang mogelijk op straat. We doorkruisten de stad, bezochten het ene musea na het andere. Ik herinner me de beeldentuin van het Musée Rodin. De beelden overweldigden me. Mijn vriendin flirtte met een tuinjongen bij de rozen. Erachter was De Hellepoort, vol wanhopige figuren. Nu, twintig jaar later, denk ik weleens dat het in die tuin allemaal begon. Dat ik inzag dat schoonheid zich in allerlei gedaanten kan tonen.

Lees meer

“Ik schrijf zoals ik ben.”

Sinds ik op Walcheren woon, wil ik weten welke kunstenaars en schrijvers er wonen. Op een koude, winderige dag ben ik op de thee bij schrijver en illustrator Wim Hofman (80). Voor zijn verjaardag verschijnt een nieuwe verhalenbundel die hijzelf illustreerde. In de serre van zijn huis in Vlissingen vertelt hij over de oorlog (hij was drie), de watersnoodramp (hij was elf), zijn tijd op het internaat, zijn korte priesterschap, zijn vele boeken en vooral: zijn liefde voor de natuur.

Lees meer

Leopold, de lefgozer

Een mondkapje van een zak paardenvoer. Leopold II (1853-1909), de roemruchte koning van België, was bang voor virussen. Heel bang zelfs. Dagelijks informeerde hij of er zieken waren. De kranten die hij wilde lezen, moesten met de hand gestreken worden. Deze informatie troost – we zijn mens.

Lees meer

“Als ik naast U door de kluiten ga…”

Een verhuizing naar de andere kant van het land valt niet mee. Zeker wanneer je eerst tijdelijk in een vakantiehuisje gaat wonen. Over dat huisje straks meer, want het is alleraardigst.

Maar eerst die stickerellende. Ik heb wat geplakt. Vier soorten stickers (verhuisdozen voor ons tijdelijk onderkomen, verhuisdozen voor twee adressen schoonfamilie, verhuisdozen voor opslag). De verhuizers dachten dat we een domineesechtpaar waren. Omdat we zoveel boekendozen hadden. Ik vertelde dat ik schrijver was. Eigenlijk zeg ik dat nooit. “Maar je maakt ook beelden,” zei een verhuizer. “En dát daar.” Hij wees naar een mozaïek met de Alpha en Omega. Ontroerend om te zien hoe voorzichtig hij “dat daar” inpakte.

Lees meer

Marieke

Blijf op de hoogte via:


Ontwerp en realisatie door Identiteit & Media.
Fotografie Marieke door Carel Schutte
Alle rechten voorbehouden.